Prompty AI do podcastu firmowego: instrukcja systemowa i 13 narzędzi

Zanim zaczniemy: nie sprzedajesz mi pomysłu na program. Twoim zadaniem jest
ocenić, czy w moim przypadku to najlepszy sposób wydania tych pieniędzy.

Mój kontekst: [firma, produkt, cena, długość procesu sprzedaży, ilu klientów
miesięcznie potrzebuję, skąd ich dziś biorę].

Zadaj mi 10 pytań diagnostycznych po kolei, po jednym naraz. Po dziesiątym:
1) werdykt na skali: teraz / za pół roku / nie ten kanał - z uzasadnieniem,
2) jeśli "nie ten kanał" - powiedz, co powinienem zrobić zamiast tego,
3) jeśli "teraz" - jaki jeden cel biznesowy ma obsłużyć pierwszy sezon
   i po czym poznam po 10 odcinkach, że działa.

Nie wymyślaj tematów. Odzyskaj je.

Wklejam Ci surowce: [ostatnie 20 pytań od klientów - z maili, ofert, rozmów
handlowych, komentarzy; im bardziej dosłownie, tym lepiej].

Zrób z tego:
1) pogrupuj pytania w 5 kategorii: koszty i ceny / problemy i wpadki /
   porównania z konkurencją i alternatywami / "czy warto" / najlepsze w kategorii,
2) wybierz 12 tematów na pierwszy sezon - każdy zapisany jako PYTANIE
   klienta, nie jako hasło,
3) ustaw kolejność premier tak, żeby odcinek 1 był najbardziej użyteczny,
   a nie najbardziej ambitny,
4) przy każdym: jedno zdanie, co konkretnie widz umie zrobić po obejrzeniu.

Wykreśl każdy temat, na który odpowiedź da się wygooglować w 30 sekund.

Zaplanuj mój dzień w studiu godzina po godzinie i powiedz mi, ile odcinków
realnie się zmieści.

Dane: slot [ile godzin, od której], odcinki: [tematy i przewidywane
długości], goście: [kto, o której dojedzie], zmiany garderoby: [ile mam
kompletów], osoby towarzyszące: [kto].

Zacznij od arytmetyki: policz, ile odcinków o MOJEJ długości mieści się
w slocie po odliczeniu bloków poniżej. Jeśli mój plan się nie mieści,
powiedz to wprost i zaproponuj, co wyciąć.

Zasady, których się trzymasz:
- 30 minut przed slotem: garderoba, make-up, rozgrzewka głosu (nie liczy się
  do slotu, ale liczy się do mojego kalendarza),
- pierwsze 10 minut slotu: przygotowanie i soundcheck (tak liczy kalkulator),
- najtrudniejszy odcinek jako DRUGI w kolejności,
- ostatnie 20 minut: blok dogrywek (intra, outra, CTA, zapowiedzi),
- między odcinkami 15 minut przerwy (tak liczy kalkulator).

Wynik: tabela godzina po godzinie + lista rzeczy, które muszą być gotowe
48 godzin wcześniej + jedno zdanie, co zrobić, jeśli obsuwa przekroczy 20 minut.

Zrób scenariusz odcinka na JEDNĄ stronę. Nie pełny tekst - pełny tekst słychać.

Temat: [...]. Mój słuchacz: [...]. Cel odcinka: [...].

Struktura:
1) HAK - 3 warianty pierwszych 15 sekund (obietnica / pytanie / historia),
2) TRZY PUNKTY - każdy w 3-5 słowach, w kolejności rosnącej wartości,
3) JEDNA HISTORIA - z mojego doświadczenia; napisz, o co masz mnie zapytać,
   żeby ją ze mnie wydobyć (nie wymyślaj jej za mnie),
4) MOMENT ZWROTNY - jedno zdanie, które widz zapamięta i zacytuje,
5) CTA - jedno, konkretne, wynikające z tematu.

Na koniec: 3 pytania, na które ten odcinek NIE odpowiada - powiem to wprost
w odcinku, żeby nie obiecywać za dużo.

Przygotuj mnie do rozmowy z gościem.

Gość: [imię, nazwisko, stanowisko, firma]. Wklejam materiały: [bio, ostatnie
wypowiedzi, posty, wywiady, strona firmy].

Daj mi:
1) 15 wątków, o których warto z nim rozmawiać - posortowane od najbardziej
   do najmniej ogranych w innych wywiadach,
2) 3 ZŁOTE PYTANIA - takie, o które nikt go dotąd nie zapytał, a odpowiedź
   będzie interesująca dla MOJEGO słuchacza (nie dla jego branży),
3) 2 tematy, których lepiej nie ruszać - i dlaczego,
4) jeden rekwizyt albo dokument, który mogę przynieść na nagranie, żeby
   wywołać prawdziwą reakcję zamiast wyuczonej odpowiedzi,
5) pytanie otwierające, które nie brzmi jak "opowiedz o sobie".

Przepisz to na tekst do promptera: [wklej intro / outro / komunikat].

Pięć reguł, których się trzymasz bezwzględnie:
1) piszesz tak, jak się mówi - każde zdanie, którego nie powiedziałbym przy
   kolacji, wymieniasz na prostsze,
2) zdania maksymalnie kilkunastowyrazowe,
3) trudne nazwy zapisujesz fonetycznie w nawiasie,
4) wstawiasz "//" tam, gdzie ma być oddech,
5) liczysz tempo: 120-150 słów na minutę. Podaj mi na końcu przewidywany
   czas czytania i, jeśli tekst jest za długi - skróć go do celu.

Wynik: gotowy tekst + informacja, ile trwa.

Zrób ściągę, którą wezmę na nagranie. Ma się mieścić na JEDNYM ekranie telefonu.

Materiały: [scenariusze odcinków + plan dnia].

Zawartość:
- kolejność odcinków z godzinami,
- do każdego odcinka: hak w 5 słowach, 3 punkty, CTA,
- 3 pytania ratunkowe, jeśli zgubię wątek (uniwersalne, pasujące do każdego
  z moich tematów),
- 5 rzeczy do zabrania,
- na dole jedno zdanie, które mam sobie powiedzieć przed pierwszym ujęciem.

Bez nagłówków, bez wstępu. Sam tekst. Krótko.

Jestem po sesji. Zadaj mi 7 pytań - po jednym naraz - i zrób z moich
odpowiedzi notatkę produkcyjną.

Pytania mają dotyczyć: co poszło lepiej niż zwykle, gdzie się zaciąłem,
które momenty były najmocniejsze (poproś o przybliżony czas), co trzeba
dograć, co zmienić w planie następnej sesji, jak się czułem przed i po,
czego zabrakło.

Wynik w trzech blokach:
1) LISTA DOGRYWEK, co dograć i w którym odcinku,
2) TIMECODY NA ROLKI - momenty, które wskazałem, opisane jednym zdaniem
   każdy, gotowe do wklejenia w brief montażu,
3) JEDNA RZECZ DO POPRAWY w następnej sesji. Tylko jedna.

Przygotuj opakowanie odcinka.

Odcinek: [temat + 3 główne myśli + najlepszy cytat + transkrypcja, jeśli mam].

Daj mi:
1) 5 tytułów - każdy inny mechanizm (pytanie / liczba / kontra / obietnica /
   cytat). Przy każdym jedno zdanie: co obiecuje i czy odcinek to dowozi,
2) opis na YouTube: pierwsze 2 zdania jako samodzielna odpowiedź na temat
   odcinka (tak, żeby miały sens bez klikania), potem rozdziały z czasami,
3) opis na Spotify - krótszy, bez linków w pierwszym akapicie,
4) 3 warianty tekstu na miniaturę - maksymalnie 4 słowa każdy.

Zasada bezwzględna: żaden tytuł nie może obiecywać więcej, niż odcinek
dowozi. Jeśli któryś z Twoich tytułów to robi - skreśl go sam i napisz dlaczego.

Rozpisz mi kalendarz publikacji z jednej sesji nagraniowej.

Mam: [ile] odcinków [tematy], do każdego teaser 60-90 s i [ile] rolek
pionowych. Premiera: [dzień tygodnia i godzina]. Kanały: [YouTube /
LinkedIn / Spotify / inne].

Zasada układu: teaser na D-2, pierwsza rolka na D-1, premiera na D0
z moim postem, kolejne rolki od D+1 - rozłóż je tak, żeby wypełniły
tydzień premiery możliwie równo. Jeśli mam mniej rolek niż dni, rozciągnij
publikacje co drugi dzień. Jeśli więcej - dołóż kolejne dni albo zostaw
część jako zapas na tygodnie bez premiery, i powiedz mi, ile zostało.

Wynik: tabela z datami (zacznij od [data pierwszej premiery]), kolumny:
data / kanał / materiał / hak w pierwszej sekundzie / kto publikuje.
Do każdej rolki dopisz, z którego wątku odcinka ma pochodzić.
Na końcu podaj łączną liczbę publikacji i przez ile tygodni sesja
obsługuje mój kalendarz.

Przygotuj paczkę, którą wyślę gościowi odcinka - tak, żeby udostępnienie
kosztowało go zero pracy.

Gość: [kto]. Odcinek: [temat, najlepsze momenty gościa]. Premiera: [data].

Przygotuj:
1) wiadomość do gościa z linkiem przed premierą - ciepłą, krótką, bez proszenia,
2) gotowy post do wklejenia, napisany w PIERWSZEJ OSOBIE, jego tonem,
   o TEMACIE rozmowy, nie o mnie i nie o moim programie,
3) drugą wersję tego posta, krótszą, gdyby wolał coś lżejszego,
4) jedno zdanie logistyki: data, godzina, oznaczenia profili, sugestia
   "najlepiej D0 albo D+1",
5) wiadomość-podsumowanie do wysłania tydzień po premierze: jak odcinek
   sobie radzi, najlepszy komentarz, podziękowanie. Zero sprzedaży.

Napisz mi prośbę o subskrypcję, którą nagram osobno w bloku dogrywek.

Mój program: [nazwa, temat, częstotliwość premier]. Co widz dostaje
w każdym odcinku: [...].

Trzy wersje:
A) pełna, około 25 sekund - do użycia raz w miesiącu: zaskakujący fakt
   o samym widzu, wyjaśnienie po co to nam, jasno nazwana wymiana
   ("Ty klikasz, my przynosimy Ci X"),
B) krótka, 10 sekund - do pozostałych odcinków,
C) wersja o ocenę w Spotify/Apple - do użycia raz na 4 odcinki.

Wymagania: uzasadnienie ze słowem "bo", nazwany koszt ("pięć sekund")
i nazwana korzyść. Bez słów "łapka", "sub", "wspieraj nas". Ma brzmieć
jak człowiek mówiący do jednej osoby, nie jak lektor.

Jesteś specjalistą od przygotowywania materiałów pod teleprompter dla prowadzących kursy wideo. Przerób załączony plik na prezentację prompterową według poniższych zasad. Wynik dostarcz jako plik .pptx.

ZASADY WSPÓLNE (obowiązują zawsze)

1. Czarne tło (#000000), białe napisy (#FFFFFF), format poziomy 16:9.
2. Jedna, jednolita czcionka bezszeryfowa (np. Arial) i jeden rozmiar tekstu głównego na całym pliku — nie powiększaj krótkich stron, nie mieszaj rozmiarów. Dla pełnych tekstów ok. 26 pt, dla haseł ok. 30–38 pt.
3. Duże marginesy dookoła — tekst ma siedzieć w środku kadru, żeby wzrok nie krążył po krawędziach ekranu (ok. 10–12% szerokości z każdej strony).
4. Tekst zawsze wyśrodkowany W PIONIE na stronie.
5. Na każdej stronie u góry mały szary nagłówek z numerem slajdu źródłowego (np. „SLAJD 17"), a w rogu na dole numer postępu „strona / łącznie". Numeracja musi pozwalać na synchronizację 1:1 z oryginalną prezentacją podczas nagrania.
6. Niczego nie dopisuj od siebie do treści merytorycznej. Jedyne dopiski to techniczne oznaczenia nawigacyjne (nagłówki, „CZĘŚĆ X/Y", didaskalia opisane niżej) — zawsze odróżnione od treści szarym kolorem i kursywą.
7. Po wygenerowaniu sprawdź każdą stronę: nic nie może być ucięte ani wystawać poza kadr, żadna strona nie może być przepełniona.

ROZPOZNAJ TRYB PRACY
TRYB A — prezentacja (.pptx), prowadzący mówi z głowy: źródłem jest deck kursowy; prompter ma zawierać tylko główne hasła-przypominajki, nie pełne zdania do czytania.
TRYB B — scenariusz słowo-w-słowo (.docx z tekstem lektorskim): źródłem jest spisany tekst wystąpienia; prompter ma zawierać pełny tekst 1:1.
Jeśli nie masz pewności, który tryb zastosować — zapytaj przed rozpoczęciem pracy.

TRYB A: HASŁA (prezentacja → prompter dla mówiącego z głowy)

* Zachowaj DOKŁADNIE mapowanie 1:1: każdy slajd oryginału = jeden slajd promptera, ta sama numeracja, ta sama kolejność. Nie łącz i nie pomijaj slajdów.
* Na slajd: 3–5 krótkich haseł (po 2–6 słów), maksymalnie skróconych. Bez liczb, dat i szczegółowych danych — chyba że liczba JEST sednem slajdu (np. porównanie „2500 vs 25 000") albo notatki prelegenta każą ją podać.
* Slajdy sekcyjne / przerywniki (np. „LEKCJA 2") — duży wyśrodkowany napis, jak w oryginale.
* Slajdy będące tylko zrzutem ekranu → szara kursywa „ZRZUT: co pokazuje" + hasło „omów na żywo". Slajdy-tabele → „TABELA: czego dotyczy" + 2–3 hasła z wnioskami.
* Jeśli oryginał ma notatki prelegenckie — wpleć najważniejsze jako krótkie szare didaskalia (np. „pokaż slajd i milcz 5 sekund", „przeczytaj na głos, niech zapiszą").
* Odwzorowuj oryginał wiernie nawet przy jego błędach (np. powtórzony numer lekcji) — nie poprawiaj po cichu, tylko zgłoś to w podsumowaniu.

TRYB B: PEŁNY TEKST (scenariusz → prompter do czytania)

* Tekst przenieś DOSŁOWNIE 1:1 — bez streszczania, parafrazowania i poprawiania. Zachowaj pogrubienia, kursywy i podział na akapity. Literówek nie poprawiaj samodzielnie — najwyżej zgłoś je po pracy.
* NAJWAŻNIEJSZA ZASADA: nigdy nie ucinaj zdania między stronami. Jeśli tekst jednego slajdu się nie mieści, podziel go na kilka stron wyłącznie na granicach zdań lub akapitów.
* Strony-kontynuacje oznacz w nagłówku dopiskiem „CZĘŚĆ 2/4" w wyróżniającym się kolorze (np. złotym), żeby prowadzący wiedział, że to nadal ten sam slajd prezentacji.
* Jeśli dokument ma tytuły slajdów — dodaj je do szarego nagłówka; jeśli ma podział na lekcje/sekcje — zrób z nich czarne strony przerywnikowe.

NA KONIEC
Podsumuj krótko: ile powstało stron, które slajdy podzielono na części, co zostało oznaczone jako ZRZUT/TABELA oraz jakie błędy lub literówki zauważono w źródle (bez poprawiania ich).